Özay Karakuş Şiirleri - Şair Özay Karakuş

içerimde yara açtılar
yarama tuz bastılar
ellerim koynumda astılar
sen üzülme yarim diye
sana bir şey söylemedim

mevlam her güzelliği vermiş
benden güzel kul varmı dermiş
HAKkın kullarına dudak bükermiş
güzelliğin sende kalır sanma sakın

duydumki çok tatlı şekermiş dilin

büktü duygu defterimi dürdü


gönül sayfamı bir bir bürdü

ömrün en hazin yerinde bir gün

geçmişe dalacak utanacaksın

umudun kalmayacak yarının sürgün

yanmışım bir ahuzara

bülbül gibi gülizara

hep gelmişim nazara

Perişan hallerdeyim gel artık kurtarsana


Isırdı beni ayrılığın arsız ve de kuduz itleri

bir ayaz kara kör gecede

Rabbim zikrin her hecede

ruhum günahda işkencede

kapandı kalbimin yine hücresi
canıma kelepçe takıyorsun
kırıldı ruhumun şeffaf küresi
sebebsiz dünyamı yıkıyorsun

aklımda bir sendin somut düşünce

bir ömür aşkının ardından koşturdum

ümidim kesildi dermanım kalmadı

yıllarca içimdeki duyguları çoşturdum

farkındamısın kaç zaman oldu

gelip de aşkım diye gülmedin

böylemi olur sevip sevilmek