Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sevdanın ataşına
düşmüşümde yanarım
birden dönsem de taşa
düşmüşümde yanarım

yalansı mıydı her şey

'özlem palaya yorum'

gözleri çökmüş
olası bir geceydi
sessiz sakin dingin
çığlık falan yoktur umarım

ak martıların gülüşünde
açtım kanadımı gözümü
tüm evreninde doluşunda
saçtım inadımı hüznümü

susma söyle

yaşa gidiyorum taş kırılmadan
taşa gidiyorum yaş sıyrılmadan

üç kuruşluk çıkar kâr sağlamadan
ay buruşur yüze gün dağlamadan
dinseydi şimdiye dek ağlamadan

silebilseydin
kazıdığın adını
eyvallah derken

bilebilseydin
çifte kavrulmuş özlem

düş toplayınca
ağacın gölgesinde
eksik başlayan
çocuk masallarıyla

başım çevirsem

gittin gideli kardeş
eşekte semer düştü
biri birine özdeş
döşekte emer düştü

tadı tuzu var mıdır

düştü düş üzerine
çocukluğa inadın
altın çizgin yerine
yürekten kanadın

acılı bir yaşamdı

düştü gölgesi
uçup giderken serçe
döner uç dala

gün batarken gök
soluyuşumda solar

düştüğü geceden ay
suya girip ıslanmış
perdelerindeki ray
girişince paslanmış

biraz tohum alışık