Öz
Mahremin zevalindeki hüzn-ü evsa düşüme –adı aşk- yüzün düşmüşken
Sen kabristanlara gömdün gülüşlerimi
Sonra yüzünün kalabalığında kaybettim sevdalı bakışlarımı
Günahkar Nefesinin rüzgarında boğdum acıta acıta heyecanlarımı
Her solukta biraz daha yanan bu hayatı bir solukla düşürdün düşler boyu yok eden iç kanamalarla
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Teşekkürler şiire............
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta