Oyuncağım Ve Ben Şiiri - Kasım Kobakçı

Hangi vakit, şamar anılsa,
Saklı bir ateş harlanır, berelerimde,
Dumanı genzimi dağlar, koru sinemi,
Bir köşede, anılar sızlar şahsımla,
Masmavi sahiller, bizimdi hudutsuz.
Bir de, dalgalar vardı,
Gri dalgalar,
Köpüklü dalgalar,
Dalgalarda, suretler vardı,
Dalgalarda, tek hayal,
Rüzgar, daha sert esiyordu sanki,
Dalgalar ve ben, aynı noktadayız halen,
Dalgalar, kedim, oyuncağım ve ben.
*
Zemin aktı, tabanlarımın gerisinden,
Gölgeler süzüldü, tabanlarımın dibine,
Sedalar, iniltilere dolaştı,
Mora çaldı, pembe,
Avuçlarımdaki sızı, zonkladı,
Vestiyerin önündeki, lacivert atkım,
Kimsesizliğim irileşti, devasa sabi bakışlarımda,
Hiç bir çare bulamamanın, zayıflığıyla kavruldum,
Tavan, aşağı çöktü patırtısıyla,
Güm güm,
Suratımdaki, iz sıkıldı,
Parladı, nemli bebeklerim, ve...
*
Kafamı gömüp, battaniyenin derinine,
Kaybolup giden, şefkatlere hayıflandım...
Hangi vakit, şamar anılsa,
Saklı bir ateş harlanır, berelerimde,
Dumanı genzimi dağlar, koru sinemi.
Bir köşede, anılar sızlar şahsımla.
Gölgeler sızlar,
Gölgeler ve ben, hep aynı noktadayız halen,
Gölgelerde, beş hayal,
Haykırabilseydim, öfkeyi,
Haykırabilseydim, merhameti,
İzah edebilseydim, kardeşliği,
Beceremedim.
Koyu bir sis misali, tünedi o tokat ikindisi, ufacık göğsüme.
Hiçbiri sezmedi.
Hiçbirine diyemedim.
Şamarları, niçin istemediğimi...