Oyun Şiiri - Kasım Kobakçı

Kahkaha içeren, başka bir oyun,
Yazmak diliyorsan,
Kahkaha içeren, başka bir surat,
Bulman lazım Mizah..
*
Kurnaz işleyen, bir akıl,
Her vakit, hangi dakika,
Gülmesi gerektiğini, sezer dedi,
Turuncu kıvırcık peruklu,
Yamalı, bol pantolonlarla kaplı,
Kocaman papyonlu.
*
Panayır yolunda, gezerken,
Kalın kemik çerçeveli, merceğinin,
Gerisinden, çakır gözleriyle,
Çevresini, neşeyle izleyerek:
Her vakit mi? dedi,
Alaycı bir tınıyla Nükte.
*
Mühim mi, senin açından?
Dedi turuncu peruklu Mizah, Nükte’ye.
Bir zurna sesi, işitildi uzaktan,
Yakından ve çınlamalarla doldu işitmeden,
Mühim değil gibi, bir hal,
Takınır gibi, bir haldi adeta.
*
İyice geriye, yaslanıyor Soytarı.
Kilitlendiği o şakayı,
Bir hamlede, patlatacağı kadar,
Geriye, geriye,
En geriye...
Bu böyle, karnı zil çalarken;
Bu böyle, şapkasından kaçan tavşanıyla,
Denenecek, bir numara mı?
Hop! Haydi cayıver.
Gel gidelim, Şenlikli Tepe’ye,
Midemizi şenlendirelim bi güzel.
Demişti ki.
*
Olabilir dedi, Mizah,
Rastlaşırız tekrar, sirkimizde,
O gürültülü, şamatalı çadırdaki.
Ve evvela,
Zurna geri geldi, suskunluğundan..
Gerisini seziyorsunuz..