Bu bir oyundur, mutsuzluk oyunu,
Aslında tek başına oynarsın,
Bilsen de kumdan kaleni yıkıp gideceğini,
İzin verisin gelmesine,
Sonra tekrar yaparsın kumdan kaleni, tek başına.
Bu bir döngüdür, mutsuzluk döngüsü.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yinede bir çıkış yolu olmalı.Bazıları için gerçekten bir hayat tarzı.tebrik ediyorum.Sevgi ve selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta