Gözlerinin esaretinden gidiyorum sevgilim.
Sensiz bu yollarda yürümek öyle zor ki.
Yavaş yavaş beni kahreden adımlarla yürüyorum sensizliğe.
Bilmiyorum geriye dönmek öyle zor ki.
Adım adım ayrılığa gidiyorken..
Şimdi bir ses gitme dese.
Kal yanımda sensiz olmaz dese.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta