Ne var ötelerin ötesinde,
Hep kızıl kıyamet mi?
Hani söz vermiştin huriler vardı,
Tubalar nerde?
Bir haber yok mu,
Ötelerin ötesinden bu güne?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne var ötelerin ötesinde,
Hep kızıl kıyamet mi?
Hani söz vermiştin huriler vardı,
Tubalar nerde?
Bir haber yok mu,
Ötelerin ötesinden bu güne?
Gerilerin gerisi de öyle.
Oysa
Bir yumak sevgi sardım koynuma,
Uzanırken
Ötelerin ötesine;
Korkutma be hoca,
Korkutma.
İnsanı kıble bildim,
Ondan uzandım Yaratan’a,
Şeytani düşünceler yıktı inançlarımı;
Seni,
Seni sevdim de,
Kahroldum kalleşliğinde.
Parkın
Kaldırım taşlarına basan ayaklarım,
Altındaki toprakla
Eşdeğer oysa
Kırık boynum,
Kurduğun düzen buysa.
Ne dersen de be sevgili
Dinlemem,
Kim ne söylerse,
Bir yudum sevgi içtim
Ötelerin ötesine.
Gidersem,
‘Bıraktın elimi’ deme,
Geçtim hurilerden,
Gelişini bekleyeceğim
Ötelerin ötesinde.
Tebrikler harikulade d,zelerdi yazan yüreği kutlarım.
Sevgi ve muhabbetle...+
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta