Sokaklarda hayvanlardan evvela,
Nâçizane fikrim, çetele tutun.
İki ayaklılar başlara belâ;
Köpekleşen insanları uyutun!
Derin düşünceye pürdikkat dalıp,
Öyle ötanazi kararı alıp,
İğneyle damardan ilacı salıp
Köpekleşen insanları uyutun!
Yanlış yapan yalancıyı överek,
Dili doğru diyenlere söverek,
Dokuz köyden kovulanı döverek
Köpekleşen insanları uyutun!
Kafayı çekince bıçağı çeken,
Yara üzerine tuz biber eken;
Zehirli sıvıyla neyse gereken,
Köpekleşen insanları uyutun!
Tasmasız, zincirsiz havlayıp duran,
Paçadan ısırma hayâli kuran,
Ağızlıksız kuduz gibi kuduran
Köpekleşen insanları uyutun!
Ayyaşları, sarhoşları aymalı,
Halka hakkı, hakîkati yaymalı,
Faydasızı ölülerden saymalı;
Köpekleşen insanları uyutun!
Şerif der ki: "Edirne'den ta Kars'a,
Nerede kerhane, meyhane, barsa;
İçkici, esrarcı, hapçı kim varsa
Köpekleşen insanları uyutun!"
3 Haziran 2024
İzmir
Kayıt Tarihi : 3.06.2024 19:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!