Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Elife Hanım, 80 plakalı bu güzel şehrimizin görmediği değeri mısralarınıza adeta bir Atilla İlhan şiiri gibi aktarmışsınız. Kelimeler kifayetsiz, sağolun varolun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta