Sessiz Veda
Gidişin ne bir kelimeydi,
Ne de geride kalan bir bakış.
Sessizliğiyle yaktı içimi,
İçimde hâlâ çınlayan bir boşluk bıraktı.
Sevmek
Ne bir haziran güneşi ısıtıyor içimi
Ne de bir kış gecesi sarıyor tenimi
Her şey yarım kalıyor
Her şey eksik, her şey sessiz…
Son Cümlem Sen
Hayat bir kitap gibi açıldı önümde,
Her sayfasında izlerin vardı.
İlk hecede, ilk nefeste,
Bana düşen en güzel cümle sendin.
Tek Taraflı Sevmek
Bu gece senin hayalinle uyandım,
Yastığımda gözyaşlarının kokusu vardı.
Kalbim çırpındı,
Ama anladım ki sen yoksun yine,
Unutamadığım Yemin
Bir gece vakti, yıldızların altında
Ellerin ellerimdeydi…
Sessizliğin en derin yerinde
Kalplerimiz birbirine söz vermişti.
Git dedin;
Gidemedim senden.
O son bakışında, o sessiz vedanda kaldım.
Bir sen gittin,
Bir ben yarım kaldım.
O günden beri geceler bana küskün,
Yalnızlığın Gölgesi
Bir kahve soğur masamda,
Bir sigara yarım kalır dudağımda.
Ne dost vardır ne de derman,
Sadece sessizlik, sadece boşluk yanımda.
“Yalnızlığın Çığlığı”
Hiç gecenin sessizliğinde,
kendi ayak seslerinize yabancı oldunuz mu?
Duvardan yansıyan gölgenizle konuşup,
cevap beklediğiniz oldu mu hiç?
Yalnızlığın İsyanı”
Biliyor musun yalnızlık ne demek?
Bir odada tek başına oturmak değil…
Kalabalıkların ortasında bile
Yaralı Gönlümün Ağıdı
Gitme demiştim…
Gitme, bu kalp dayanmaz demiştim…
Ama gittin.
Ve ben şimdi her gece,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!