“Kırık Bir Kalbin Sesi”
Sustum…
Çünkü kelimeler artık yaralıyor beni,
Her söylediğimde biraz daha eksiliyorum.
Sesim bile bana yabancı,
Kırıldım”
Ben eskiden daha saf biriydim,
Gülüşüm daha kolaydı,
Kalbim herkese açıktı.
Sonra hayat,
“Küllerimden Sana”
Hani bazen düşünüyorum,
Ne çok yalan söylemişsin gözlerinle…
Sevgi diye dokunduğun eller,
Meğer ihanetin gölgesini taşırmış.
Özledim
Özlediğimi sana nasıl anlatabilirim ki?
Gece yarısı karanlığında,
sessizce süzülen yıldız misali,
sensiz geçen her an
Özlemedin mi
Geceyi bölen bir çığlık gibiydi yokluğun,
Üşüyen bir çocuk gibi kaldım sensiz.
Rüzgâr saçlarımı savurdu her köşeye,
Yine de getirmedi kokunu.
Özür dilerim…
Geç kaldığım her bakışın için,
Yarım bıraktığım her sözün için,
Sana yetişemeyen kalbim için.
Pişmanlığın Çığlığı”
Bir adım attım…
Yanlış bir yola, yanlış bir kalbe.
Kendimden bile sakındığım sırlarımı
Yanlış gözlere emanet ettim.
Sana Yazdığım Dualar
Her gece başımı yastığa koyduğumda
İlk aklıma gelen sensin…
Adını fısıldıyor dudaklarım,
Gözlerim göğe dönüyor.
“Sensizliğin Kıyısında”
Hani bazen,
Uykularımdan uyanırım aniden,
Sanki sen seslenmişsin gibi,
Ama odada yalnızca duvarların sessizliği vardır.
Sensizlik’ten Kalan
Dudaklarımda yarım kalmış cümleler,
Sana söyleyemediğim binlerce “seviyorum” var.
Kelimeler boğazımda düğümleniyor,
Gözlerim ise her defasında sana koşuyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!