“İhanetin Gölgesinde”
Bir zamanlar cennetti ellerin,
Bir bakışın, bir sözün yetiyordu bana.
Şimdi o eller zehir gibi soğuk,
O bakışların arkasında bin yalan saklı.
İhanetin Soğuk Yarası
Aşk dediler…
İnsan ruhunu ısıtır,
Kalbine hayat verir diye anlattılar.
Ama bana bıraktığı tek şey,
İsyanın Gözyaşları”
Karanlığın ortasında tek başıma kaldım,
Ne bir ses var, ne de dokunacak bir el.
Güvendiğim dağlar çoktan yıkıldı,
Altında ben kaldım, altında umutlarım ezildi.
İyi Değilim
Gözlerimden düşen her damla,
Kalbimin kırıklarından süzülür.
Bir gidişin var ki içimde,
Ne zaman geçer, kim bilir?
“İyi misin?” diyorsun ya…
İyi değilim.
Sesim kısık, yüreğim paramparça
Bir ağırlık var omuzlarımda
Hiçbir gökyüzü bu kadar gri olmamıştı bana.
Yıllar geçse de değişmedi bu içimdeki yara,
Kalbimin Defterinden”
Bugün yine düşündüm…
Kırıldığım yerler hâlâ acıyor,
Ama kalbimde bir sır var:
Ben hâlâ sevmek istiyorum.
Karanlıkta Bıraktın
Bir gidişin var ki, kapıları çürütür,
Duvardaki gölgem bile beni unutur.
Gözlerinden düşen son bakış, hançer gibi,
Kalbimin en derin yerinde hâlâ kanar, durur.
Kavuşamayanların Özlemi”
Özlemek…
En ağır yük aslında.
Ne omuzda taşınır,
Ne kalpte saklanır.
Kavuşmak
Ve işte…
Yollar tükenirken umut bitmedi,
Hasretle yanmış yüreğim
Sana kavuşmanın ışığını gördü.
Kavuşmanın Sabahı
Her ayrılığın sonunda bilirim,
Bir kavuşma gizlenir sessizce.
Ne kadar uzun olursa olsun yollar,
Sevda, varır en doğru adrese.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!