Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
''bana kendimden başka mezar sormayın'' Öyledir şairim insanın mezarı kendisidir. Sevda dediğimiz şey kendimiz değil mi öylesine sevdiğimizden istediğimiz aynı şekilde sevilmek değil miydi?Hesapsız kitapsız hatalarıyla sevaplarıyla sevilmek.İnsan nedense kendine dönüyor.Ya bulamıyor ikizini.Ya bulunca çok geç oluyor.Mutsuz ve yalnız yürekler kendi içine döndükçe için için yanmıyorlar mı.İçin için yaralar kalbin her yanında .Nereye bıraksa derdi nerede dinlendirse kederi yer olmayan o mezarda. Sonra daraldıkça daralan yine de çırpınan o çoşkusuyla ince bir ırmağın edasıyla akmıyor mu?Yaralarını okşaya okşaya derinliklerinde sustura sustura çığlıkları.Ah kendine sağır olmuyor mu sonra insan.En çok duyduğu çığlığın çınlamasıyla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta