Ört Üzerimi Şiiri - Oktay Güvener

Bıraksam kendimi sana
belki de geçerim sensizliğin ötesine
Orada beni çağıran biri var
Adını bilmediğim bir çağrı
Ama sesine benzeyen.

Damarlarımda ne dolaşıyor ki
Tatlı bir sızı
İçimden içime akan bir su gibi
Sen geçiyorsun her hücremin aralığından.

Küllerine sarınıyor parmaklarım
Her harfte seni yazıyorum
Her yaramı senle sarıyorum
Bir ateş var, içimde hâlâ yanmakta
Ve biliyorum, sen de susarken yanıyorsun.

Sen düşüyorsun kalbime,
ben sende kalıyorum
Kırılıp duran bir aynanın
Parçasında yüzümü ararken.

Bir yanım seni söyler
Bir yanım seni saklar
Suyun hafızasında kalan
Son damlayız belki
Seninle başlayan
Ve seninle biten.

Ver bana sesini
Gözlerinin içinden bir anlık sükûneti
Sar beni
Uyumadan önceki o tatlılık gibi
Biraz daha yakın ol
Ört üzerimi.