Eskiyor insanlar,
Ancak öyle kolay olmuyor,
Bir gülüş, iki kapris,üç nazla geçmiyor yıllar...
Sevgi saygı ve bağlılıkla,
Zorluklar, sağlık sorunları,
El ele aşılıyor...
Zor günlerin acısı zamanla unutulabilir ama
O zor günleri yaşatanlar ve bize ne hissettirdikleri asla unutulmaz .
Yıllar önceydi...
Göz göze geldiler...
Birbirlerini bekliyor gibiydiler...
Benim adım mektup dedi Adam!...
Kadın, merhaba benim adım hasret dedi!
Yaşamın boşluğunu doldurdular...
Neşelenmek diyorum !
O olmazsa olmazımızdı...
Ağaçların rüzgârda sallanan,
Yemyeşil yaprakları gibiydi neşemiz !
Üzerinde seni bulamadığım ,
Göğsümü yakan bakışlarını göremediğim ,
Gülümseyen bir bebek gibi sesini duyamadığım ,
O eski duyguları artık alamadığım .
Yokluğunun ortasında kalmış ,
Senden hatıra burada duran ,
Bizi gülerek selamlıyorlar
Benzer düşüncelere sahipmiş gibi görünüyorlar .
Dağıtanlardan olduklarını gizliyorlar .
Yüreğimizde büyüttüğümüz bütün değerleri ;
Gözlerimizin önünde kirleterek tüketiyorlar ...
Nefes alabiliyorsan
Yaşamından
En emin olduğun andır
Birde emin olduğun
Seneler geçse bile
Yüreğinde sakladığın
Pencere kenarında unutulmuş sardunya çiçeği gibiyiz
Günden güne kuruyarak duruyoruz zamanın içinde.
Eskiyor anılar be canım...
Bir ömre neler sığmış da
Şimdi tek bir güne sığamaz olmuşuz.
Dizlerimiz de yaralar hiç eksik olmazdı bizim...
Acıkınca ateş yakıp denizden midye çıkarır yerdik.
Bir kibritti sermayemiz...
Kolektif çalışmayı öğrendik.
Eskiden insanlar basit yaşardı
Fakat çok şeye sahipti .
Mektuplar yok oldu .
Çiçek veren adamlar azaldı ...
Keşke eski zamanlarda doğsaydım .
Kalplerin dürüst, sözlerin samimi,


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!