Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Kavuşamamak ;
İnsanın canını öyle acıtır ki
Görmek istersin göremezsin ..
Sesini duymak istersin duyamazsın .
Öylece kalırsın kaldığın yerde
Acı bir tebessüm düşer yüzüne ..

İyi ki senede bir kere değil ;
Her gün uğurladığımız gün batımı ,
Ve her sabah yeni umutlarla ,
Güne başladığımız bir şafağımız var ...
Karşısında oturduğumuz kim olsa ;
Bir müddet sonra sıkılıp kalkıp giderken !

]Bugünümüzü yarına bağlayan,
Öncesinde yaşanmış, ilerde yaşanacak,
Sevincimizi besleyen, masum ne kaldıysa;
İzinden gittiğimiz çocukluğumuzdan geliyor...
Masumiyetin nadir görüldüğü bu hayatta,
Sabahları gülümseyerek de uyansak,

Bir insan yorgunum diyorsa
Terk etmek istediği ,
Yerine koymak istedigi bir şeyler vardır.
Bu bütün bir durumdur.
Aciz olduğunu manasında gelmez .
Tereddütlü korkak olduğu manasında da degildir .

Yakın zamana kadar bu çağda yaşayan insanları ;
Teknolojik kolaylıklara , elektronik aygıtları sahip oldukları için
Şanslı nesil olarak görüyordum!
Bu fikrimden tamamen vazgeçtim !. .
Yahu bir gün güzel bir şey olmaz mı ?
Bir gün olsun yetki ve söz sahibi olanlar bas bas bağırmak yerine ;

Yaşamın yükü kilo ile tartılmaz
Yüreğine yük binmeyen bunun ne olduğunu anlamaz

Ah benim yunus gönüllü sevdiğim
Yaşadığın şehrin gürültülü sahilinden
Gelsem denizden sana
Karşında beni görünce
Bir yunus gibi ,
Sıçrasan sevinçten havalara

Çaldılar yüzümüzdeki gerçek tebessümü .
Sokaklarda bakışlar bile şüpheli ...
Evlerin içinde bile sesler kısık ..
Medya dizilerinde
Çiçeklerden çocuklardan çok silah var !..
Alavere dalavere sanat olmuş .

Nereli olduğuna aldanmayın !
Yüreğinin güzelliğini "Bir çiçek gibi !"
Yüzünde taşıyan insanlar var ...

Her insan ;
Değiştiremediği sıkıntılarında
Kendini kandırmayı iyi bilir .
Üç maymunu kendisiyle oynar
Bir tarafı tutkulu olsa da
Değiştirmek zordur bazı şeyleri ..