Pencere kenarında unutulmuş sardunya çiçeği gibiyiz
Günden güne kuruyarak duruyoruz zamanın içinde.
Eskiyor anılar be canım...
Bir ömre neler sığmış da
Şimdi tek bir güne sığamaz olmuşuz.
Sokaklar, tek katlı müstakil evleri
Tutamamış elinde, kayıp gitmiş şehir.
Son kalan ağaç;
Seyrelmiş yapraklarıyla yüzüne asmış.
Açık manzaramız beton duvarlarla kapanmış.
Gençliğimizin yükünü taşıdığımız yollarda
Şimdi neşesiz, adını bilmediğimiz insanlar yürüyor.
Yıllar avucumuzdan kayıp gitmiş ,
Ansızın yaşlandığını anlıyor insan!
Gerçekten, şimdi bu biz miyiz?
Gönlü cana değen, biz ikimiz...
Orhan GülaçarKayıt Tarihi : 2.10.2025 17:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!