Gözler yalan söylemez,
Evet, ağlıyorum…
Duygularımı gözlerimden dökerek,
Çıktım, kapımı peşi sıra çekerek,
Zaman, lambadaki ışığın rüzgarıyla oynaşır
Sefirler kambur devenin sırtında çarpışır
Vezirlerde vakitlice bir telaş inim inim inletir,
Söz söyleyenlerin diliyle, kör kılıçlar bilenir.
Ne kutlu bir haberdir var edilişinin gayesi,
Niyetlerin en makbul duasıdır iadesi.
Ne kanlar ne kemikler eridi sülietinde,
Ne şiirler dokundu tezgahında,
Ne acılar çekildi acı bilmez sinende.
Adınla uyanıyorum bir seher vakti,
Yürüyorum.
Soğukluğunla yoğruldu zemheri sokaklarım,
Her kaldırıma adım attığımda
Sen çiseliyorsun yanaklarıma;
Meşe tabiatı var içimde, yangın yangın
Nereye tutunsam elimde kalır kızgın ahım
Akarsular içinde tıkanmış göz göz oda
Göz oda içinde yaşar meftun adlı vaha
Sanadır, seninle kavrulan ateşim
Ben sende bir tutam köz idim
Avuçlarında tutunsam yakar
Üflesen kor olurum.
Gözlerine bakınca heyecanlanır
Ellerin baharı karşılar, eylül ayında
Kurulmuş sobamda ısınırsın
Kestane çizikliği güzel gözlerin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!