Yüzünü mavi bir su boyar
Her gün doğumu
Ama karanlığı dağılmaz hiç gecenin
Damlalar tutulur kalır
Yaşadığının aynasında
Hiçbir ısıda buharlaşmaz
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Yumuk ellerin siler durur
Buğularını pencerelerinin
Lakin affetmeyi bilmeyen yüreğin
Daralır
Küçülür
Büzülür
Büyümez eskisi kadar hiç
Avcundaki izler silinmedikçe
Vizesi verilmez
Nihai yolculuğun
Hayat bilgisi vapuru
Direğini küçültür
Uzaklaşır
Dünya o sebeple mi yuvarlaktır?
ANLATINCA ANLATILMAZI
NASIL İNCE İŞLENMİŞ
VARLIĞIN ANLAMLIZ SURETİ VE ANLAMI YÜREĞİNE.
YOL BULMAK...
YOKU BULMAKLA BİR Mİ DERSİN?
BİZ BU GELGİTLERDE YOL YAPACAĞIZ KENDİMİZE
ÖZLEM DENİZ ÖZAK
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta