Gel usulca yat yanıma bahar geliyor sevdiğim…
Yeni çiçekler açmalı sarıldığımda teninde,
Suyu ben, çiçeği sen, toprağı biz sevdiğim…
Seviyorum kadınım seni,
Beni kimselerin sevmediği gibi sevdiğin için,
Onca yıpranışa rağmen kadınım kalabildiğim için...
Seviyorum seni,
Sabah en güzel uykum, gecemde en güzel rüyam olduğun için,
Bahanem çok sevmek için...
Deniz anlatıyor mu beni sana hatırla alsancak da sahilde,
O tahta dayanaklara dayanırdık…
Rüzgar eserdi saçların darmadağın olurdu,
Deniz ve dalga sesleri kulaklıklarımda gelen en güzel melodiler di
Ve gülüşün tamamlardı bu doğa harikasını…
Biz yalan değildik sevdiğim ayrı olsak ta tutunan dallarımız vardı birbirine…
Tedirgin bir adam oldum sayende adımları mı hep korkak atıyorum…
Mevsim Sonbahar olmasına rağmen ağaçtan düşen yapraklar için can yakıyorum, tutarsızca rüzgara kızıyorum, sonra yine çıplak kalan o ağaçla bende üşüyorum… ağlıyorum ulan ağlıyorum, masum bir çocuk gibi, acısı büyük bir anne gibi, yalnız kalan bir baba gibi, sevdiğini meleklerin aldığı söylenen bir sevgili gibi… oysa benim yapraklarım döküleli çok olmuştu…oysa mevsim sonbahar da değildi canımı acıta acıta söke söke koparmışlardı bütün bende ki umut yapraklarını bunu yapan ne bir rüzgar, ne de bir fırtınaydı adı yasak denen can yakan aşktı…
Ben her sonbahar yaprakların dökülüşünde bu acıyla tedirgin bir adam olup ağzımda belirsiz bir küfürlerle ilkbaharı bekliyorum tüm şairler gibi …
Çaresiz kaldı mı insan anılara sığınıyor işte…
Gidişin ardından kaç zaman geçti sayamadım,
Gelişinle gidişinin tezadını kalbime bir türlü anlatamadım…
Çaresiz kaldı mı insan anılara sığınıyor işte…
Gidişin ardından kaç zaman geçti sayamadım,
Gelişinle gidişinin tezadını kalbime bir türlü anlatamadım…
Kar yağıyor şehrime sevdiceğim.., üşümüyorum…
Seni bembeyaz hayal ediyorum…
Çocuklar seviniyor, Umutlar gülümsüyor…
Bir kadın tanıdım yaşı küçük yaşadıkları büyüktü, bir kadın tanıdım çokca güler okyanus kadar ağlardı… gözleri bazen bir bulut düşmüş bir deniz dalgası, bazen ulaşılması zor bir gök kuşağı idi, ona kavuşmak zor idi, ama kavuşunca geçen zaman en kötü düşmanınız idi … Bir gülüşü vardı ki o güldüğü zaman gökyüzü gülümser, kuşlar şarkılar fısıldar, rüzgar eşlik eder, ağaçlar çiçekler dans ederdi, doğa benim yüreğimde bu esnada ona serenat yapardı… tüm acıları unutturdu gülüşü…
bazen bir anımız çokça acımız vardı, güzellikler arda kadar değerli azra kadar umut doluydu, umudu vardı bir adamın bu küçük kadına… şiirin sonunda o umut sevdalara sesleniş oluyordu Sevin sevdiklerinizi yüreğinizde öyle büyütün ki kimse zarar veremesin adını aşk koymuşsanız eğer umudu kaybetmeden sevmeli güzel insanlar.. Umut ve sevgi sizin bir yanınız onu sevdiklerinize vermekten çekinmeyin… o zaman gülüşlerin, o zaman aldığınız nefesin bile onunla ne kadar değerli olacağını anlayacaksınız…
Bizi en iyi anlatan şeydi Masumiyet…
Öptüğümde titrerdin ya
Kalbimin odacıkları açılırdı
Hemen kocaman olurdu gözümde herşey…
Kocaman bir aşk,
Kocaman bir Dünya,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!