Geceler yanar mı?
Bir kibrit, bir çakmakla...
Hadi yaktık diyelim be dost,
Gündüz üzülmez mi insan?
Unutabilsem ah seni...
İsminden başlayıp her bir heceni
Bu şehirde sana ait ne varsa
Gelip yakasım var o izleri
Mevsimler gibi geçişler yaşıyoruz, bazen hüzünlü bir sonbahar mevsiminde ağaçlar gibi yapraklarımızı döküyoruz sokaklara ve en acısı sevdiğimiz insanlar rüzgâr oluyor; dalından ayrılırken bizi uzaklara sürükleyen. Yakını ararken yakınımızdan oluyoruz, canımız acıyor. Tutunamadan yanında yerde savrulup duruyoruz, nefes alamıyoruz. Sonunda rengimiz kahverengi ve sarıya çalmaya başlıyor. İşte oradan oraya… Artık güneşin belirsizliği. O an kurumaya yüz tutmuşken geliyor; son sözcükler düşüyor dilinden usulca, ufak bir gülümseme ile. Ağaca son kez bakarken:
“Hatırla…” diye başlıyor; dallarına sımsıkı bağlı olduğum, en baharlı, en yağmurlu, sırılsıklam olduğum o ilkbahar günlerinde… Hani yıldırım seslerinin korkusuyla sana sığınarak, “Bir gün anılar ve umut kokulu bir kitap mezarım olsun istiyorum,” demiştim, diyor ağaca.
“Hatırla ve beni unutma… Sen de kuruyup bir kitap olduğunda, ilk ya da son bir baharda… Belki bir kitapta seni bulmak, belki bir kokuda seni aramak… Bir umut vardır yaşamda.”
Özledim gülüşünde çıldırdığımız zamanı,
Saçlarına dokunduğumda yüzünde binlerce güneş doğurmanı,
Masum bir bebek gibi koktuğun o anlarda,
Anlamsızım kaç gündür düşünüyorum seni, bazende aman umrumda degil diyorum ama sonuç önemli gelişmeden daha cok, SONUÇ sanırım mutlu diyorum… mutsuz olsa zaten arar zaten sorar… o nedenle gene o yerde kalıyorum umudum çiğ taneleri gibi olsada mutsuz olma diye dualar ediyorum… yoksa sen geldin mi ben yine hiç birsey olmamış gibi yenilecegim sana… sen mutlu ol güzel kadın varsın gidişin ardindan 40 yil geçsin seven adam yıpranmaz korkma sen yinede… grur duy seni mutsuzluğunda seven biri var diye… sen mutlu ol umudu onda yıllarca kalan bir adam var diye…
Olmuyor değil mi…? ne yaptığını merak ediyorsunuz. nerede olduğunu ne yaptığını kiminle olduğunu deli gibi merak ediyorsunuz. ve özlüyorsunuz onun aklında bile değilken, sesini, nefesini, en önemlisi gözlerini ve gülüşlerini özlüyorsunuz…
Olmuyor değil mi…? başka tende aradığınız kokular, dokunuşlar, sahte geliyor…gülüşler sıcak gelmiyor, bakışlar parıl parıl gelmiyor, Sarılmalar saniyelere düşüyor, seni seviyorum her agızda bir çiklet…
Olmuyor değil mi…?
Üzgünüm çaremiz yok yıllarca bu acıyı içimizde sol yanımızda yaşayacağız…
Göremeden sevmek, dokunamadan sevişmek, mesafelerce öteden kokunu bir rüzgara benzetmek, hikayemizin önsözü'ydü...
Ben sensiz yarım kaldım,
Hüzünlü şarkılar içindeyim.
Gözlerimde sancılar var,
Yüreğimde yaşlar var.
Gelip giden yolculuklar var yakamda,
Ağladığımızda gözlerin acımıştır diye gözlerinden öpen Adam; Kokunu özledi, masumiyetini özledi,beline sarılıp dünyadan kopuşları özledi…
Papatyalar dudaklarında açmış güzel kadın,
Gülümsediğinde şehrim bahar kokuyor…
Papatyalarla birlikte seviyoruz seni…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!