Çay kokan bir adamım ben, sesim hüzne dair bir melodi…
Nefes alışlarım bir deli rüzgar…
Kalbim kafeste bir deli kuş…
Ellerim tutuklu bir mahkum,
Gözlerim bir uçurum,
Bedenim yasaklı bir şiir gibi…
Sana sarılmak bir inanıştı aşka..
Kokunu hissetmek ise nefes alışımın en heyecanlı anı,
Dokunduğumda tenine, teninde çiçekler açardı…
Hiçe atılan sevgiler yüzünden kirlendik,
İnsanlar artık masum değiller…
Verilen sözler, bırakılan eller,
Sevenleri hüzünlerle dolu bir hayat bekler…
Ben hiç hayal kurmadım, Mucizelere ise hiç inanmadım. İnandığım tek şey AŞK'tı. Sayende onuda; İdam sehpasında şiirlerle astım...
bazen geceler boyu bekliyorum onu...
hiç yılmadan belki beni bıraktığı yerde belkide bir kaç adım ilerisinde.
aslında o gittikten sonra nefes aldığım her yer o gidişi anımsatır bana
bazen bir ağaç gölgesinde...
bazen bir sahil kenarında,bazen de bir uçurumun en kenarında...
Hava soğuk, anılar soğuk, düşlerim soğuk, ellerim soğuk, üşüyorum bahanem sonbahar…
Tutun gülüşlerimizin biz rengine…
Gülüşün mutluluk olsun…
Sarıl kokumuzun biz tenine….
Sarılman Huzur olsun…
Ağladığımızda gözlerin acımıştır diye gözlerinden öpen Adam; Kokunu özledi, masumiyetini özledi,beline sarılıp dünyadan kopuşları özledi…
Onca yaşanmışlık acı keder ve canımın yanmaları,
Sana sarılınca geçiyor be sevdiğim,
Öyle bir kokun var ki başımı döndürüyor…
Saçlarına rüzgarlar aşık oluyor,
Ve ben rüzgarları kıskanıyorum…
Sen benim yaralarıma
Sen benim anılarıma
İhanet ettin
Hiç inanmazdım böyle olacağına
Toz kondurmazdım sana


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!