Ben onsuzdum ama onu yaşıyordum. Hafızamdan silmiyordum sesini. Bana seslenişini. Gözlerini, yüzünü. Ayak serçe parmağından, saç teline kadar her yerini. Yüzünü, kalbime ezbere çizmiştim. Her ince ayrıntısına kadar. Göğsümde sürekli taşıdığım, beraber çekildiğimiz bir fotoğraf.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta