Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Kızılay meydanında 'kılıksız emo' lar...
Altındağ caddelerinde 'eli satırlı haydut' lar...
Keçiören sokaklarında 'takım elbiseli ırkçı' lar...
Bunlar bizim insanlarımız, aynı atmosferi soluyup, aynı suyu içtiğimiz insancıllar...
Ya;
Ulus meydandaki 'dilenci' ler..?
Dışkapı köşedeki 'çöpten ekmek arayan' lar..?
Abdi İpekçi parkındaki 'tayadlı' lar..?
Sıhhıye meydanda 'coplanan genç' ler..?
Bunlar bizim insanlarımız mı? Yoksa bizim insan manzaralarımız mı..?
Şiir güzeldi, tebrik ederim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta