Bu halk içinde nice boyun eğen erler var.
Namsız, nişansız; tenhada tevekkül eyleyen var.
El içinde herkesten ayrı; gönlü yar ile olan var.
Bilinmese de kıymetleri,yarın başköşedir yerleri...
Bir zincirin halkaları, bağlanmışlar merkeze,
Daireyi tanıtırlar, talipler inebilsin diye öze.
Herbirinde ayrı meşrep, o nurun parıltıları...
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta