Hayat bir tiyatro sahnesidir. Sahnenin arkasında olmak dışında
Tiyatroyu çok severim.
Çünkü sahnenin arkasında olanlar;
Önünde olanlara,
Kukla gibi davranırlar.
Yaşam neden bu kadar acımasız ve zor
Aynı zamanda neden bu kadar güzel ve vazgeçilmez?
İnsan neden kendine bu kadar yabancı
Yanlışlarından dönmeyen kötülük adına inatçı
Birlikte yola çıkmak istiyor insan,
Güvenmek istediği insanlarla,
Güven ve sadakat var diyor çıkıyorsun yola,
İçinde niyetine sakladığı hasedi kim bilebilir?
İnsan da haysiyet olmadıktan sonra...
Has kumaşı doğrayan çok olur tehdidine yanıtlar;
Her çağda bir has kumaş Türk gelir yeryüzüne huzur getirir. Birileri bundan her zaman rahatsız olur. İçimiz bir, dışımız bir. Derdimiz kendi içimizi düzeltmek ile ilgilidir. İçi dışı bir olmayanlar kendi içten pazarlıklı hallerini düşünsünler. Kötülüğe alkış tutacak kadar alçalmadık!
Devrim fikrinin karşısında eşdeğer bir fikriniz olsaydı kötülüğe hizmet eden çabanız yerine ortak bir noktada aynı toprakların ve kültürün çocukları olarak dava adında yıkım üretmek yerine yüz yıl önce ki muasır medeniyet ufkuna erişmek isteyen uygarlık anlayışı içinde yan yana olurduk.
Şeytanınız bol olsun duası
Tutmuş olmalı
Meyve verecek ağaç kalmadı ki
Taşlıyalım
Aramızda bol şeytan olmasına rağmen
▪️🔘▪️Halkı İdeolojik, Irkçı ve Mezhepçilik Üzerinden Kin İle Çarpıştıran Haindir ▪️🔘▪️
Çok partili para misyoner dincilik sonrası ulus yapımızı parçalamaya yönelik ideolojik, ırkçı ve mezhepçi misyoner dincilik projesinin amacı Mustafa Kemal Atatürk ve Türk ulusundan bin yıllık proje adı altında intikam almak için halkları birbirine düşürmeye yönelik bir ihanet sürecidir.
Vatana ve ulusa ihanetin bedeli er ya da geç çok ağır bir şekilde ödetilir.
Sürekli başkaları fırtına üretiyor, bizi o fırtına içinde boğmaya, alabora etmeye kalkıyorlardı
Sıraya koyulmuş gibiydi darbeler ve krizler birbiri ardına
Sivili bitiyor askeri, askeri bitiyor sivili
Ya tanklar ya da bankalar kullanılıyordu
Haz ve hız depremi ile toprağa düşen çürüme ile insanımızı ve çıkışı yazmaya gayret ettim.
Toplumsal, sosyal, ekonomik adını ne koyarsanız koyun kapanan her çağ bir çürüme ile biter.
Toprağa ihanet eden çürür. Toprağa ihanet etmeyen toprağına sahip çıkan o toprağa yeniden yeşeren tohum olur.
Yır yazdım sana duygularımı hisset bana hayır deme diye.
Ozan oldum sayende, gölgende kaldım görmezden gelme diye!
Hegemonların çok kolonu var. Organize, çok yivli çok tetikli bir hegemon kötülük ile karşı karşıya dünya ve insanlık.
Bu sebeple hegemonlar yararına sözde aydın veya entelektüel çabalar içine girenler bu kolonun birinci sırasındalar. Bu yazıda bu hegemon kolonlara biraz dokunmak istiyorum.
Soygun her zaman taşeron kullanır. En kullanışlı taşeron ise toplum tarafından aydın veya entelektüel olarak bilinen tipleri yeni dünya düzeni veya görüşü ideolojiyi benimsetmek için kitle imha silahı medya aracılığıyla bir kolona dönüştürürler.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!