ben seni rüzgar diye sevdim,
ben seni yağmur diye sevdim;
ben seni canım gibi bildim,
ağla gözlerim ağla
neden! bırakıp beni gittin
birgün bir yerlerde görmüştüm seni,
gözlerin elaydı,ruhun perişan.
attığın adımda onca hezeyan
kapkara günlerin,ömrün heyelan.
birgün gül dalına astım öfkemi,
Son zamanlar iyi gelmedi bana,
Daha bir ağırıyor dizlerim,
Daha bir hızlı geçiyor zaman.
Oysa daha ne planlarım vardı
Yapmadığım,yapamadığım…
Son zamanlar iyi gelmedi bana
Öylece sevdalara kapıldım,
Bakıpta aşık oldum hayata..
Özlemle andığım,
Aşkla sardığım,
Hayaller,rüyalar hep bu dünyada..
mahrumiyet bölgesindeyim
bekledikçe gelmiyorsun ya,
yüreğim kan pompalamıyor.
acz içindeyim,
koşamıyorum sana.
kan içindeyim,
Bazen kirpiklerinde kor olur gece,
Bir destan düşer yüreğine.
Anlatamazsın ruhların ne denli soğuk olduğunu,
İşte en çok o vurur yüreğine.
Sabrın selametiyle kurtulmayı dilerken
Bu u köhne bakışlardan,
Sussuyor insan,
Susuyor şiir.
Tüm dünya iki boynuzun ucunda
Yada yüreğim daraldı yine yokluğunda.
Dizeler anlatamıyor
Yetmiyor kelimelerim
Yitik dünyalardan bozuk sevdalara düştü yolumuz. Ayaklarımız çamura bulandı. Taş değdi gönlümüze, rüzgar esti, kasırgalar kırdı gönül dallarımızı.
Bir dağın yıkılışını gördüm ben,
Önümde paramparça oluşunu izledim.
Parça parça toprak oldu avuçlarımda,
Sustu, inlemedi asla.
Bir dağın bulutlar arasında
Ve sen akıp giderken parmaklarımın arasından bakakaldım ardından,
Kahretmeye bile yetişemedi kalbim, sabretmek şöyle dursun...
Sıksam avucumu kalır miydi birkaç parçan
Yada hatıranın kokusu siner mi üzerime.
Sesine yaklaşasım varken nefesine kalınan hasretin cehenneminde kavrulan
Huzursuz ve gurursuz bir adım daha atmaya korkar oldum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!