On Dokuzunda Şiiri - Bora Baydar

Ezbere bilirlerdi seni tutsak etmenin parolasını
Ben bilmezdim

Sıfatından okurlardı endişeni, neşeni
Ben okumazdım

Kovalarlardı delicesine tutkunu, şehvetini
Öylece durur, kılımı bile kıpırdatmazdım

Günler yıllar, yıllar yüzyıllarcasına geçerken
Pişmanlık sundu bana verdiğim radikal kararlar

Bir tutam güneş tepeme dikildiğinde karaladım bir şeyler
Karalamaya bile değmezdi Haziran’da esasında

Hala önceki zaman yasında ve henüz on dokuzunda
Olmaktan fena bir şey varsa, ölmekti bir sabah
Evinin dibinden kulaklarına çalan sabah ezanında
Ölmedim, ölmediğime şükür filan da etmedim, edebilirdim aslında