Dünya Şiiri - Bora Baydar

Aheste aheste dolaşıp aynı yere gelen bir şahsiyeti seyre koyuldum
Ne olduğunu bile anlamadan
Yüksek binaların, gökdelenlerin tepesinde olmaksızın
İliklerinde yaşatmak gibi yükseklik korkusunu
Epeyce ürktüm, sonra kapıldım
Esasında bir büyüsü de yoktu, kendime bir deney hazırladım
Kobay olarak da bizzat ben girdim fanusa
Huzur muydu hissettiğim ?
Yoksa nesillerdir zihnime alfabe misali işlenen amansız bir çaresizlik miydi ?
İdrak edemedim

İzlemeyi sürdürdüm bitkin bir kaplumbağanın süratiyle dönüp dolaşan kimliksizi
Yoksa bu bir küre miydi ?
Anımsayamadığım ilkokul arkadaşımı görmüşçesine süzdüm onu
Hatrımda zerre hayat bulmadı
Ben de yumdum gözlerimi
Bir bekleyiş yılı sonra duydum ki halen seyrediliyormuş o küre
Küre de istifini bozmuyormuş hiç
Takdir ettim, çok yaşa küre, çok yaşa!