Bir kuşun kanatlarında taşırdık umutlarımızı,
şimdi bir gemi gibi vurmuş sahile yatıyor,
çaresizlik birikmiş, bir damla yaş gözlerinin kenarında duruyor.
Depremler dağları alt üst ediyor,
seller ovaları yıkıp geçiyor.
İnsan da tükeniyor…
Zaman akıp gidiyor, ömür tükeniyor,
biriktirdiğimiz anılar geçmişin kıyısına vuruyor;
ne bir günü geri getirebiliyoruz,
ne de bir vedayı erteleyebiliyoruz.
Çaresizlik kalıyor geriye,
bir de bir daha yaşanmayacak günlerin acısı…
Erbil
Şemsiye yapımcıları
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan
Devamını Oku
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta