Ömür Şiiri - Melik Köroğlu

- Ömür -

Bir nefesle başlar ömür,
Gözler açar, doğar ömür,
Ana kucağı ilk bahar,
Sevgi ile büyür ömür.

Çocuklukta güler yüzler,
Dalda öter güzel kuşlar,
Bir taş gemi, gökler deniz,
Düşler kurar küçük başlar.

Yıllar geçer, gençlik gelir,
Gönül sevda diye bilir,
Bir bakışta yanar gönül,
Aşk insana umut verir.

Kimi güler, kimi ağlar,
Kimi sever, gönül bağlar,
Kimi erken düşer yola,
Kimi yolda yorgun çağlar.

Bir gün yuva kurar insan,
Mutlulukla dolar insan,
Çocuk sesi sarar evi,
Sevgi ile güler insan.

Anne yaşlanır, baba susar,
Saçlara ak düşer azar,
Zaman sessiz akar gider,
Dünden kalan hatır kalır.

Dostlar gelir, dostlar gider,
Kimi güler, kimi gider,
Bazı yüzler kalpte yaşar,
Bazı isim yelden gider.

Dün dediğin uzak olur,
Yarın henüz hayal olur,
Bugün elde kalan ömür,
Bir bakarsın masal olur.

Ömür ince bir yol imiş,
Tutulması zor bir şeymiş,
Ne saraylar kalır elde,
İnsan yalnız bir yolcuymuş.

Bir güzel söz kalır senden,
Bir iyilik kalır senden,
Bir gönülde yerin varsa,
Adın yaşar dilden dilden.

Gün gelir de akşam çöker,
Güneş ufuktan sessiz geçer,
Yorgun düşer artık insan,
Son menzile adım geçer.

Son nefeste susar dünya,
Sessizleşir bütün dünya,
Beden toprağa emanet,
Ruh göklere açar rüya.

Fakat sevgi ölmez asla,
Hatıralar kalır asla,
Bir gönülde adın varsa,
Yaşarsın sen başka başka.

Ey yolcu, yol kısa ise,
Gönül kırma, sevgi ise,
Bugün varsa söyle sözün,
Yarın belki çok geç ise.

Doğum ile ölüm arası,
Bir çizgidir ömür yarısı,
İnsan gider, izi kalır,
Sevgi olur ömrün sesi.

Melik Köroğlu: (Salihi) Şair ve yazar