Ömrün Seferi Şiiri - Hikmet Metin Çavdar

Zaman ki devranın bitmez kervanı,
Sürükler insanı menzilden menzile.
Bir nefeslik ömrün gizli fermanı,
Yazar kaderini sessiz sahifeye.

Bazen hazan olur sarartır dalı,
Bazen bahar olur açtırır gülü.
Sevda ile yoğrulmuş gönül hâli,
Taşır ummanlara insanın gönlünü.

Sabırdır dertlere çekilen setler,
Azimdir gecede yanan kandiller.
Çetin yollardan geçse de yiğitler,
Nura erer sonunda bütün seferler.

Fırtına çekilip sükûta erince,
Ne mal kalır elde ne de şan şöhret.
Bir hoş seda kalır gönüller içinde,
Bir de sevgiyle edilen muhabbet.