Ömrüme Düşen Şiiri - Yücel Özkü

ÖMRÜME DÜŞEN
Baharım sensin,
Gönül dalımda açan çiçeksin.
Her sabahımda gün ışığı,
İçime işleyen nefessin.

Evimde neşe, yüzümde gülüş,
Seninle güzelleşir her günüm.
Bir fincan çay, gözlerinde akşam,
Yanında ısınır üşüyen gönlüm.

Ben sende kendimi buldum,
Hasretini gönlüme koydum.
Bir gülüşün yetti, sevgilim,
Kış ortasında bahar oldum.

Dünya dönse başka yönlere,
Gönlüm düşmez başka ellere.
Adını ansam, içim ısınır,
Gülüşün yeter en soğuk gecelerime.

Yücel Özkü
9 Ekim 2026/11:35