Nice karlar yağdı gönül dağıma
Mevsimsiz uğradı hazan bağıma
Enğeler konulmuş dostun yoluna
Garip gönlüm seni sevdi seveli
Değil bir şair Ömer,
Mahsunî’nin sazında titreyen tel,
Abdurrahim Karakoç’un kaleminde
can bulan mürekkep gibiyim.
Senin adın, Kadriye…
SENLİK BENLİK DEĞİL DAVAMIZ BİZİM
Bu yıl ki işleri nasıl yaparız
Fidanları yazdan güze sularız
Onlar boy verirse zevkle bakarız
Senlik benlik değil davamız bizim.
SEN ÖLMEDİNKİ
Fikirlerin ışık bize
İlkelerin yoldur bize
Yaradan'ın lütfu bize
Yüreklerde yaşıyorsun
SENSİZLİK İÇİNDE
Garip bir yalnızlık var içerimde
Seni arıyorum Uzak şehirde
Tozla duman olmuş yıkık şehirde
SENSİZLİK
Garip bir yalnızlık var içimde,
Seni arıyorum uzak şehirde.
Toz duman olmuş, yıkık duvarlarda,
SENSİZ SEVGİ
Sen olmayınca
İçmdeki sevginin biteceğini sanmıştım
Oysa çiçekler senside güzel
Evrenle başa baş kalmak güzel.
SENSİZLİK İÇİNDE
Garip bir yalnızlık var içerimde
Seni arıyorum Uzak şehirde
Tozla duman olmuş yıkık şehirde
SEN
Ulan o kadar manyaksın ki sen
Sen adamı katil edersin
Sen demeyi sevmezdim , ama
Bana sen sen diye dedirttiren sin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!