Bu Şehri Hiç Sevmiyorum.
Herkes beni bende görüyordu,
Bense beni sende görüyordum.
Bu şiir neden yazıldı?
Beylik laflara gerek yok
Bir işi yapacaksan,
Elini taşın altına koyacaksın.
Öyle davul başkasının sırtında
Bu Sokaklar
Bu sokaklar eskisi sokaklar degil
Bu ben ben deglim
Hani nerde kaldı gençlik yıllarım
Kapından defalarca geçtigim yıllar nerde.
BU TEPE
İsterim ki herkes murada ersin
Fidanlar yeşersin boyun göstersin
Gölgesinde sofra bezini sersin
Bu toprağın ağır imtihanıdır.
Bulunduğum toprakları tanıyorum,
Akılsız, boş kur kafa kalabalığında.
Kimseye kırgın değilim aslında,
Sadece kendime kızıyorum bazen.
ANNECİĞİM
(Bütün Annelerin Anneler Günü Kutlu Olsun)
Belki sen de farkına varmışsındır anneciğim,
sana olan duygularımı dile getiremediğimin, özlemimi anlatamadığımın...
Ben Anamdan Öğrendim
Ben anamdan memleket özlemi öğrendim,
Her sabah ezanla uyanan sokakları sevdim.
Toprağın kokusunda, rüzgârın şarkısında
Kaybolan yılları, dönüp duran zamanı hissettim.
Şu dağların çalısıyım
Ben anamın yarısıyım
Tükenmemiş duasıyım
Benim için uykusun pölen anam değil mi.
Ömer TURAL, Duyguların şairi
BEN BENİ
Çoban oldum dağ başında yayarım,
Nice koyunları kırkar, sağarım.
Som altındır gönlüm, yoktur ayarım;
Bir sürü peşinde buldum ben beni.
AYŞE
Zaten güzelsin birde boyanma
Bırak bu işleri bırak be Ayşe
Nerde güzel görsem ömrümden gider
Bırak gülüşleri bırak be Ayşe.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!