SÜEYDA
Duvarları yıkık bir bahçe
İçi yaban gülüyle dolu
Kıraç toprakların sert iklimi
Acı bir poyraz
GÜLMEDİ
Şu gençliğim geçti eyvah,
Eyvah kader hiç gülmedi,
Felek vurdu silesini,
Neden bana hiç gülmedi.
SEN ÖLMEDİNKİ
Fikirlerin ışık bize
İlkelerin yoldur bize
Yaradan'ın lütfu bize
Yüreklerde yaşıyorsun
Bir hafta karın hasta olur.
Öbür hafta çocuğun.
Sonra Kaynanan gelir
Öbür haftaysa baldızın.
Çok geçmez
Ananıda birileri götürmeye gelir.
Sensiz Günler.
Beni öldürecek senin hasretin
Senin özleminle geçmiyor günler
Ne umutlar ne hayaller rüyalar
Seni aramakla bitmiyor günler.
Sensizliğe Mahkûm Etme Beni
Sensizliği öğret bana diyorsun;
Oysa ben seninle öğrendim mutluluğu,
Seninle anladım şu hayatın anlamını.
Şimdi hangi alfabeyle unutmayı yazayım?
Zaman böyle geçiyor zaman,
İçimde bir nüktedir
Sensiz geçen her zaman.
Yaman sensiz her günüm yaman,
Acı keder ızdırap
SENSİZLİK İÇİNDE
Garip bir yalnızlık var içerimde
Seni arıyorum Uzak şehirde
Tozla duman olmuş yıkık şehirde
Sensizlik İstemem
Seninle öğrendim ben mutluluğu,
Sensizlik isteme, kıyma canıma.
Unutmak kolay mı böylesi bağı?
Bir gölge misali gel dur yanıma.
Sensizlikten
Bak yine içim içime sığmıyor
Yanlızlıktan bınalıyorum
Kalbim durdu duracak
Sensizlikten yanlızlıktan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!