Ömer Tekirdag Şiirleri - Şair Ömer Tekirdag

Gökyüzü kesti rahmetini,
Ne zerre-i kar , ne de yağmur
Yeryüzü sarsıp, zelzele-i kıtalar
Talibi olduğunuz dünya
Artık bizi istemiyor

Tanrı'yla kavgam bitip hall olunca ben sizinle olan kavgam başlayacak...
O vakit kim
Kiminle vurulur, kim kime vurulur
Kader gayrete aşık ise akıl kime;
Gayret kadere bağlı ise gönül kim-şeye vurulur.
Bekleyin bekleşiliyor

Şaşma
Ey ayağı sabitlenmiş istikamete kul
Seni bu yoldan ayırmak üzere var okul
Şanını verme elden gider gerekse yorul
Sana atılacak doğruysan her oka vurul

Sanıyor musunuz
Bekliyor her şiir bir cevap,
Bir alkış ve iltifatlar
Hayır!
Dur
uzun cümlelere

Şiir okunmaz kardeşim
Ya yaşarsın Şiir gibi
Yada şiir gibi ölürsün
Bir adımlık mesafe kalmış
Onuda can diye şahdamarına saklamış

Kelimeleri kadar insan
Yenilir yutulur olmalı
İfadesi hissin iadesi
Anlık vurulur ve ölür insan

Savaş başlata derken kasıt

Sükutu sübut hale teaccub eylerim,
Eminliginizin derecesi aliyesine heyran
Varsa aldığınız bir ilham deyiverelim
Ya bu izdirap halleder bizi ya boş bir feveran

Mukavemet-i mükalamemiz her daim iktisat,

Tükendi heybemde kelimeler,
Son defa attım elimi
Ömrünü koşmakla geçirmiş, ter kokulu atın kılından örülen siyahımsı heybeme
Koca harflerle
Yazılmış son kelime
'SUSKUNLUK'...

Suskunum
Enkaz altında bedenim,
Susuyorum
Enkaz değil insan yükü benim yüküm,
Taşıdıkca ağırlaşır agirlaştikca arsızlaşır,
Enkaz değil beni bırakan nefessiz ,

Susmayı öğrendim kelimelerden
Bir çay sıcaklığında soba kenarında
Susmayı öğrendim
Üç beş yaşlının yaşanmışlığında
Bir kahve köşe masasında
Susmayı öğrendim