Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Kimseye verebileceğim aşk kalmadığında
kimsenin yanağını okşamaktan haz almadığımda
öpücükler benim için anlamını sonsuza dek yitirdiğinde

o çok çekici kadın tenleri
o hamur renkli, pürüzsüz, cilalı kadın bacakları

Belki internette bilgi’ye hizmet
pazarlarda mal satışına benzememeli? ..

Daha çok nasıl satarım, kakalarım diye vatandaşa
ortalarda renklere boyamak gibi malları
Ve delice çığırtkanlık yapmak gibi,

Ulan hıyarto
bak kaç yıl geçti
hala almadın şu gözaltı merhemini!

O kadar da pahalı mı sanki bir tüp merhem? !
Bin tane lüzumsuz şeye paralar verdin.

Sanırım bir süredir şu sürprizlerle dolu hayat seyrim sayesinde
yine beklemediğim bir gelişme daha oldu:
Hurma Kompetanı oldum!

Evet, doğru... oldum!
Ramazan'da oruç tutmamıştım

Ulannn öyle de bir sıkıyor ki artık bu rutin gidiş,
masabaşı monitöre dalış;
şöyle bir demlisinden Türk usulü,
sert bir çay olsa da
çarpıntı bassa yüreğimi diyorum! ..

Ne oldu şimdi? !

Al işte
her türlü sorumluluğa rağmen omuzlarımdaki
leş gibi
yavaş yavaş

Genç Kardeşlerim yalanlanmış
ayıplanmış, yakışıksızlanmış
düzenin sahne arkasına itilmiş
alkole, cigaralığa, ex’e düşürülmüş
düzenden kopartılmış;

Bugün aynı masada otururuz
sözde kankiler gibi
elimizde içkiler, dumanlar
yelleniriz, keyifleniriz,
gülüşürüz bildiğin usulde

Belki doğanın ipleri usul usul eline almaya,
yerleri sallamaya, denizleri rüzgarlarla dövmeye başlamasına rağmen,
”görünmeyenler”in gönüllerde açıkça filizlenmesine
bazı topraklarda öğretimlerine, eğitimlerine gidilmesine rağmen,
kehanetler 3 aşağı-5 yukarı yavaştan
yerlerine oturmasına,

Sana herşeyi verdim
bütün heyecanları
sevginin en büyüğünü
aşkın ta kendisini...

Aykırılıklarımla besledim ruhunu