Ömer Çağlın Şiirleri - Şair Ömer Çağlın

"Ayazın Türküsüdür Ankara"

Bir şehir var içimde, denizi yok ama derin,
Ayazı ciğere işler, sevdası düşer serin.
Simit, çay ve yokuşlar... sabahın ilk ışığı,
Bir yanda hasret kalır, bir yanda sevda aşığı.

AYDINLIĞA DÖNEN GÖNÜL

Karanluğa düşen gönlüm
Arar durur dünden önümm
Dertten yana kırık sinemm
Ne anlar ki şu zalım dünya

Evlat büyütürken ömür tüketir can,
Bir baba sessizce ağlar geceler.
Güler yüz gösterir, saklar her figan,
Bir baba sessizce ağlar geceler.

Babamın Cüzdanı

Babam garip bir işçiydi, elleri nasır,
Alın teriyle yoğrulmuş bir ömürü taşır.
Güneş doğmadan çıkar, gece dönse de,
O cüzdan bereketle dolardı her seferinde.

BADEGÜL VE SEFER :


Yıllar eskitemez seni Badegül,
Sefer’in gönlünde açan bir gül.
Ne fırtınalar kopar içimde,

Baharı Kıskanmam Gönlüm Rahattır

Kimsenin gülüne dikmem nazarı,
Diken batmaz gönül, çeker sızarı.
Benim de açılır bir gün baharım,
Sabrederim, olur vaktin pazarı.

BAHARIN MUCİZESİ

Karlar erirken toprak uyanır,
Sessiz bir nida göğe dayanır.
Güneş usulca süzülür dağdan,
Yaprak yaprak doğar her damardan.

Durmadan bahçe yolları kazıyorsunuz
Sürekli onarım var diye yazıyorsunuz
Niçin diye sorsak bize kızıyorsunuz
Yaz ayı geldi elektrik yok
Her zamanki gibi cereyanlar yok

Bahçede fareler kazmış her yeri,
Sanki TOKİ'den aldılar projeyi,
Gündüz saklanır, gece çıkarlar,
Domateslerle ziyafet kurarlar.

Salatalık fidesini kökünden koparmış,

Yağmur indi yapraklara, toprak aldı rayihâ,
Damlalarda huzur gizli, gönlüm oldu bir deryâ,
Bir elimde sıcak çayım, bir elimde seyr ü safâ,
Şinanay yavrum şinanay, gönül başka bir hülyâ.

Bahçe yolu çamur olmuş, iz bırakmaz ne araba,