Ömer Çağlın Şiirleri - Şair Ömer Çağlın

Anne Gibi Şefkatli, Dost Gibi Yakın
Gönlü dolu sevgiyle, güler yüzüyle hep,
Yasemin Hocam, bir annenin şefkatiyle derin,
Öğrencilerine ışık, karanlığa bir fener,
Onun yüreğiyle her kalp umutla beslenir.

NE OLUR

Yıllar geçti sevdiğim, dinmedi bu yaramız,
Bir gülüşün yeterli, gülsün bahtı karamız,
Sensiz geçen ömrümde eksilmedi aramız,
Bir gülüşün yeterli, gülsün bahtı karamız.

NERDEYDİN ANNE?

Dünyaya geldim, ilk nefes, ilk an,
Bir sıcak kucağa muhtaçken ben,
Ağlarken, sütüne hasretken,
Nerdeydin anne, hangi düşte sen?

Sabahın esenliğinde
Gündüzün aydınlığında
Gecenin karanlığında
Taşların altında Ayın ışığında
Yıldızların altında Seni ararım neredesin ey sevgili?

NİHAT ile HATİCE


Bir sevda yazılmış kader defterine,
Sevmek neydi, bir omuza yaslanmak,
Nihat durmuş Hatice’ye bir çınar,

Geçmiş Olsun Niyazi Bey

Ayağın incindi, içimiz burkuldu,
Hayat sensiz bir başka soldu.
Gülüşünle ışık saçan güzel dostsun,
Derman versin Rabbim, gönlün dolsun.

Oğlum Yunus Emre’ye

Yunus Emre, biricik canım,
Seninle dolup taşar her anım.
2014’te açtın hayata gözlerini,
Neşeyle doldurdun tüm günlerimizi.

Ölmeden Önce Ölmek

Bu dünya bir han, gelen göçer demez,
Nice sultan vardı, iz yok, ses gelmez.
Bir sırdır toprağa düşen her nefes,
Bizi hakka çağırır, dön de gel, demez.

Hacılar Mahallesi, on dokuzuncu sokak,
Yamalı çorapla büyüyen çocuklar,
Bir kenar mahalleydi, işçi mahallesi,
Ama gönüller zengindi, tertemizdi arkadaşlıklar.

Mahallem bir hatıra defteri gibi,

Orman Yanarsa, Vatan Ağlar

Yanarsa orman, yanar dağ, taş, ova,
Bir çığlık yükselir göğe doğru, tek bir sözcük: "Yeter!"
Çamların iç çekişiyle başlar ağıt,
Yanar yeşil, yanar serin, yanar sessiz seher.