Yarım asır sonra, döndürdüysen başa beni,
Silip yok ettiysen, gelmişimi geçmişimi,
Gark eylediysen taşa, ruhumu bedenimi,
Senin derdin, benimledir yarabbi.
Ne deseydik sana, yalvar yakar olurken,
Sordular bu halin nedir diye,
Yüzünden akan zehir kime,
Ezersin papatyayı, güle kahır diye,
Kullar nazarında, yalancı oldum senin için.
Kendinden geçmişsin, bu sen değilsin,
Zavallı dilim lal oldu sana beni anlatmaktan,
Kimi zaman haykırıp, kimi zaman fısıldamaktan,
Hem gözün kör olmuş senin, hem kulağın sağır,
Diz bağlarım çözüldü, peşinde koşmaktan.
Seni nereye koydum böyle mübarek, kaf dağı mısın?
Mevsim sonbaharken, yapraklarım dökülmüşken,
Yağmur gibi ıslak gözlerim sırılsıklam olmuşken,
Kalbimin hırsızı, dertler insanını unutmuşken,
Sen miydin yeşeren sevda çiçeğim?
Mazimize düşman kesilip küsmüşken,
Yüreğimdeki saflığın, temizliğin,
Gözlerimdeki fersizliğin, ferliğin,
Ruhumdaki heyecanın, darlığın,
Anlamı yok sen olmayınca,
Saçlarıma erken düşen aklığın,
Yanaşsın limanlara sevda yüklü gemiler,
Kimi yâre, kimi, kuşa, kimi börtü böceğe,
Yeter ki sevgi ile aydınlansın kara geceler,
Hasret, nefret, zulüm atılsın kuytu köşeye.
Gülü de koklayalım, bülbülü de dinleyelim,
Sevgiyi teraziye koyup tarttık ya bir gün,
İşte her şeyi yitirdiğimiz gün o gün,
Olur mu be gülüm?
Sevgi edilir mi mukayese?
Ne koyduk da ağır bastı öteki kefeye?
Ağır basanlar ne hale koydu seni, bir gör,
Sevilmek özeldir,
Herkes sevilmek ister,
Lakin sevmek ayrı güzeldir.
Fedakarlık ister.
O kadar saf ve temizdir ki,
Ah be şipşak abim, ahhh,
Nasıl özlüyorum bir bilsen,
Sana geldiğim o günü.
Çünkü bu hayatta bir tek sen,
Gülmemi istemiştin benden,
Hatta olmadı deyip birkaç kez,
Hiçbir şey sonsuza dek sürmez,
Gün gelir, taş bile zamana yenik düşer.
Bugün bana eksik ya da kısa gelen,
Yarın, senin avuçlarından kayar gider.
Aradıktan sonra, mükemmelde kusur olur,


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!