Seni gördükten sonra gözlerim, dağlansa da olur,
Ellerini tuttuktan sonra ellerim, bağlansa da olur,
Sana yük olmaz, sevdamı taşırım ben yüreğimde,
Gönlüm şikayet etmez ama ara sıra söylense de olur.
Seni öptükten sonra, dudaklarım mühürlense de olur,
Gün geçer, alışkanlık olurum.
Dünyasında sıradan kalırım.
Kime intizar etse kendime bilirim.
Sen öyle mi sandın yârim?
Çıkar eşikten aklına gelmem,
Yorulduk belki düze çıktık,
Zemheriden sonra yaza çıktık.
Bağdaş kurup, yedik içtik.
Şekeri ezip tuza çıktık.
Selam vereni dost sandık,
Özlemek nedir iyi bilirim.
Koskoca evrende,
Başka hiçbir şey yoktur senin için.
Gecen, ayın, gündüzün, güneşin, denizin,
Tek bir şahsiyette toplanmıştır.
Örneğin;
Ne çekti isem, keşkeler elinden,
Bir daha düşmek istemedim, sırtüstü,
Seslendim uçurumun başından,
Gel beni yakala diye suçüstü,
Ramak kala gelip tuttu elimi,
Biliyorum bir yerlerdesin,
İlkbaharda çiçek açar,
Sonbaharda yaprak dökersin.
Kırılsa dalların, kurusa kökün,
Göç zamanı kuşlar kuzeye uçar,
Hasat zamanı gelmiş,
Gönül bağımda üzüm yok.
Saat geçmiş gece yarısını,
Yastık batar, uykuda gözüm yok.
Gel desem gelemez,
Dokunma bana,
Deşme yaralarımı,
Zaten pamuk ipliğine bağlıyım,
Sebebim olursun bir dokunuşunla,
Üstü kapalı olsa da,
Bırak çiçek açmasın bu bahar,
Su yürümesin dikilen fidana.
İçini dışını sarsın kurtçuklar,
Sen çay koy evlat ustana.
Kemirsin köstebekler kökünü,
Varsın çanlar benim için çalsın,
Senden başkası elimden tutmasın,
Dilim acı söylüyorsa felek utansın,
Senden başkası sesimi duymasın.
Ben istemedim Tanrı’ya küsmeyi,


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!