İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Gittiğim yollar hep yokuş çıktı
Bedenim yoruldu gücüm kalmadı
Tutunacak birtek dalım olmadı
O eski günler nerede kaldı
Toz pembe bir hayatım vardı
Pembesi gitti de tozları kaldı
Bu ne muhteşem vurgular.. Tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta