Bir vakitler adımı anınca titreyen kalbin,
Şimdi yabancı bir şehir gibi susmuş.
Hani bir nefes kadar yakın,
Bir dua kadar derindim;
Şimdi hangi uzaklığın içinde kayboldum
İnsan ölür, şehirler yıkılır, yollar kapanır
Peki ya aşk
Gerçekten sevilmiş ve de sevilen bir kalp
Gönüllerin hafızasında
Sonsuza dek yanmaya devam eder.
İnsan, sevdiğini kaybedince
Kendi kalbinde gurbetçi kalırmış, olsun
Şimdi gözlerimden süzülen her damla
Seni değil, beni anlatıyor.
Unutmuşsun beni, olsun;
Ben seni unutmayı değil,
İncitmeden uzaktan özlemeyi öğrendim.
Kayıt Tarihi : 21.09.2026 14:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
20260921 Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!