Ölüm Meşakati Şiiri - Mehmet Mert Kandemir

Ömür sonsuz değil,bir kum saati,
Kısa bir akşam vakti,
Sınırlı bir borç nakiti,
Aldanmak elbet insanlık hâli.

Yattığım yatağımdan sabah kalkamadım,
Tozpembe penceremden bakamadım,
Bedenime iğne batırdım uyanamadım,
Yarım kalan şiirimi tamamlayamadım.

Sabah geldiklerinde bedenim buz kesmişti,
Kâğıdı kesen makas gibi kesmişti,
Ölüm meleği geceden nefesimi kesmişti,
Kanlarım damarlara gitmeyi kesmişti,
Doktorlarım benden ümidini kesmişti.