Ölüm Bile Şiiri - Muzaffer Karabulut

Muzaffer Karabulut
81

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Ölüm Bile

Kapanınca gözlerim,
Kesilince soluğum,
Uzaklaşınca canım bedenimden,
Hani;
Yolun sonu ya,
Hani;
Yok oluş ya,
Hani;
Bitiş ya,
Sözün özü;
Ölüm ya...
Ölüm:
Can'ın bedeni terk edişiydi;
Göç edişti oysa.
Ölüm:
rüyadan,uykudan uyanıştı oysa.
Ölüm:
Farkı fark edebilmekti oysa.
Ve
Siz ağlarken gidişime,
Bense güleceğim arkanızdan.
Dünya aynı dünyaydı;
Hırslarımız,
İhtiraslarımız,
Yalanlarımız,
Maskelerimiz farklıydı sadece.
Ki uyuşamadık.anlaşamadık
Suç,
Karmaşa,
kaos,
Ayrışma,
Tenlerde,bedenlerde değil;düşüncelerde idi.
Bölünen.çoğalan hücreler gibi;
Ayrıştıkca ayrıştık,
Çatıştıkça çatıştık.
Ki
Ölüm bile akıllandırmadı bizi

Muzaffer Karabulut
Kayıt Tarihi : 9.9.2020 21:45:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Ahmet Durgut
    Ahmet Durgut

    TEBRİKLER...yüreğinize sağlık sn Muzaffer KARABULUT kardeş
    En derin hürmetlerimle...başarılar dilerim,
    Her şey gönlünüzce olsun..esen kalınız her daim.

    Muzaffer Karabulut

    Keşke :şiirlerini yazanlar sizin gibi
    başkalarınıda okuyabilseler.İyiki varsınız.Çokca şiir grubu var ama ne yazıkki hiç kimse bir diğerini okumuyor. Söz uçar yazı kalır, umarım okunurlardan oluruz. Esen kalın, selamlar.

TÜM YORUMLAR (1)