Tenime renk, gözlerime fer veren,
Aklıma yön verip, beni 'ben' eden,
O ışık, çıkıp gitti mi benden,
Beden toprağa, ''ben'' gömülür karanlığa,
Geri de ne ''ben'' kalır, ne de beden.
El, kol oynamaz; dil söylemez olur.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta