Hiçbir şey değil! Bu düşünceler öldürecek beni
Suskun zamanın çığlığı, kulaklarımı sağır edercesine döner başımda
Ah dört duvar, yadigar masam kitaplarım.
Ara ara zihnime tak eden kafiyeler.
Delirmeme ramak kaldı.
Manasızlığın boşluğu tabut gibi sarmış bedenimi
Ne ara uzaklaştım bu kadar kendimden.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta