Belli, para, varlık, köşkler yetmiyor
Has bahçenin solan, gülü gibisin
Belli, o vardığın mutlu etmiyor
Yuvan'da kuru gül, dalı gibisin.
Hüsranlamı bitti tüm hayellerin
Vah oyuncağımı, oldun ellerin
Hiç hayra alamet değil hallerin
Yaptığın bilmeyen, deli gibisin.
Varsan'da ne fayda hatan farkına
İstersin düşeyim, yine ardına
Görünce biçare bakarsın bana
Bir yangının kalan, külü gibisin.
Ettin bahtımızı kömür karası
Öldürür bizi bu, gönül yarası
Yaşarsın hayatla ölüm arası
Ayakta gezen bir, ölü gibisin.
Kayıt Tarihi : 29.10.2026 00:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!